کاربرد نظریه رنگ‌ها در طراحی

نظريه پايه رنگها
نظريه پايه رنگها تعداد زيادي اصطلاحات، ايده‌ها و فرم‌هاي طراحي را دربر مي‌گيرد – که آنقدري زياد هستند که مي‌توان با آنها چندين دانشنامه را پر کرد. اگرچه، سه گروهِ پايه راجع به رنگها وجود دارند که قابل درک و مفيد هستند: چرخِ رنگ، همگري (هارموني) رنگ، و مبحثِ اينکه رنگ‌ها چطور استفاده مي‌شوند.

نظريه‌هاي رنگي ساختار عاقلانه‌اي را براي رنگ‌ها بوجود مياورند. براي مثال، اگر ما دسته‌اي از ميوه‌ها و سبزيجات داشته باشيم، ما مي‌توانيم آنها را بر اساس رنگ مرتب کنيم و آنها را در چرخي (دايره) که رنگ‌هايشان در رابطه با يکديگر نشان داده مي‌شوند قرار دهيم.

چرخِ رنگ

يک چرخِ رنگ در زمينه هنر بر اساس قرمز، زرد و آبي سنتي محسوب مي‌شود. سِر آيزاک نيوتون اولين نمودار چرخگونه‌ رنگ‌ها را در سال ۱۶۶۶ ابداع کرد. از آن موقع، دانشمندان و هنرمندان نمونه‌ها و مطالعاتِ زيادي از اين طرح به عمل آوردند. تفاوتِ نظر، راجع به صحيح بودنِ يک طرح نسبت به ديگري باعث شکل گرفتن مناظره‌هايي شده است. در واقعيت، هر دايره رنگ يا چرخ رنگ که نمايانگرِ توالي چرده‌هاي خالص که بصورت منطقي قرار گرفته باشند، درخور و شايسته مي‌باشد.
همچنين تعريفاتي (يا رده‌بندي‌هايي) از رنگها بر اساس چرخِ رنگ وجود دارد. ما با يک چرخ رنگ يک قسمته شروع مي‌کنيم.

رنگهاي اصلي: قرمز، زرد و آبي

در نظريه سنتي رنگ (استفاده شده در رنگِ نقاشي و رنگيزه‌ها)، رنگ‌هاي اصلي سه رنگيزه هستند که با هر ترکيبي از ديگر رنگ‌ها نمي‌توان آنها را درست کرد. مابقي ديگر رنگها از اين سه چرده مشتق مي‌شوند.

رنگهاي ثانويه: سبز، نارنجي و بنفش

اينها رنگ‌هايي هستند که با ترکيب رنگهاي اصلي تشکيل مي‌شوند.

رنگهاي سوميه: زرد-نارنجي، قرمز-نارنجي، قرمز-ارغواني، آبي-ارغواني، آبي-سبز و زرد-سبز

اين رنگ‌ها از تلفيق رنگ‌هاي اصلي و ثانويه تشکيل مي‌شوند. بخاطر همين است که اين چرده دو اسمي ميباشد، مانند آبي-سبز، قرمز-بنفش، و زرد-نارنجي./